Gastblog Maartje Nelissen – Hotello of the Year 2016

Toen ik 19 was liep ik als tweedejaars student rond in het Hotel van Stenden en sprak mezelf stevig toe; “Ik word de jongste General Manager ooit”. Ik was ambitieus, leergierig en naïef.

Niet veel later kwam ik erachter dat je als GM ook de baas bent van roomservice, housekeeping en reserveringen. Getsie, dat ging niks worden natuurlijk. Tijd voor nieuwe targets.

Een paar jaar later ging ik aan de slag bij de droombaan der droombanen, bij de Bijenkorf. Op het hoofdkantoor mocht ik nieuwe campagnes en acties in samenwerking met grote food merken bedenken voor alles wat met eten te maken had. Halleluja ik was in food heaven! De tijd ging me niet snel genoeg en daarom vroeg ik een extra cursus aan. Ik zie mezelf nog zitten slecht op mijn plek in een driedaagse cursus ‘ontdek je verborgen talent’. Waar iedereen zich compleet ongelukkig voelde in zijn of haar baan of net ontslagen was, zocht ik naar meer manieren om te shinen. De tweede dag vroeg onze coach onze ambitie een cijfer te geven. Vierentwintigjarige-ik vond het een rare vraag. Hoezo een cijfer? Ik ging ervan uit dat de rest van de cursisten net als ik hun ambitie een 10 zouden geven. Iedereen wilde toch alles uit het leven halen? Kijkend naar de witte papieren met de cijfers van de anderen draaide ik een beetje beschaamt dat van mij om. De meesten begonnen te lachen: “Waarom ben jij hier eigenlijk?”

Ik behoor tot de grenzeloze generatie van de milennials. Als klein meisje spraken mijn ouders me net als vele anderen toe met de zoete woorden dat ik alles kon bereiken wat ik later zou willen. “Als je iets echt wilt, kan bijna alles.”

Ik wilde dat. Ik wilde alles.

Vanaf 2020 zullen de meeste bedrijven grotendeels bestaan uit Milennials. Uit onderzoeken blijkt dat wij onszelf ambitieuzer vinden dan vorige generaties. We zien onze baan niet als iets waar we tijd moeten uitzitten en we moeten de kans krijgen om fouten te kunnen maken. We willen graag van betekenis zijn en iets toevoegen in de maatschappij.

Als ondernemer was een van mijn eerste wijze lessen juist om niet meer alles te willen. Dit jaar was daarin een keerpunt; 100% focus op corporate events en alleen evenementen aannemen waarin we echt iets toevoegen. Het voelde als het jaar van de waarheid.

Start up fase uit, scale up fase in. Holy shit wat was het spannend.

Juist daarom voelt 2016 nog meer dan anders als een jaar van hoogtepunten en erkenning. Hotello of the Year worden met als kers op de appelmoes een volledig verzorgde reis naar Dubai, verkozen worden tot VIVA 400 vrouw en het behalen van de top 100 van Food Influencers.

En juist dit jaar deed me beseffen dat mijn definitie van ambitie is veranderd. Ik ben niet zo ver gekomen om alleen zo ver te komen. Ik ben zo ver gekomen om iets te veranderen.

Er is een nieuwe tijd aangebroken. Waar we 1,5 jaar geleden nog in een Business Model Canvas schreven dat we ooit de grootste concurrent van Maison van den Boer wilden worden kijken we nu vooral naar binnen. In ons strategisch sales plan komt de impact bovenaan, in plaats van de omzet. Vergis je niet; we zijn rete-ambitieus maar mijn grootste inzicht is dat het begin bij impact. Om wat je toevoegt, over datgene waar je op verjaardagen zelfs je 88-jarige opa mee wilt vermoeien omdat je er zo trots op bent.

Bijvoorbeeld dat we gaan bier tappen van regenwater, een volledig circulair evenement draaien, plastic afval van disposables omsmelten tot meubilair en geven een Indiase familie de kans een micro business te beginnen in duurzame verpakkingen.

maartje-nelissen

Een nieuw jaar is van start, het jaar 2016 voor mij als Hotello of the Year is voorbij. Ik heb van elke dag genoten en ik struikel bijna over mijn woorden hoe ontzettend bijzonder en trots het voelde om deze titel te mogen dragen.

Ik wens jullie allemaal veel energie, inzichten en een gezond 2017. En of je nou conciërge bent of F&B-director; laat je werk je boodschap zijn. Voor 2017 wil ik in plaats van een vernemen een vraag meegeven; wat ga jij vertellen dit jaar?

Reacties

Reacties

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.